E debía ser así, con palabras, con silencios, cunha longa ausencia. Os sentimentos seguen o seu camiño pero a letra decidiu esbota-la tinta e de agora en diante o Mar de Lempicka permanecerá inmóbil, tranquilo, sosegado. A tempestade arreciará noutros lugares. Xa non, neste.
« Nada
Mar de Lempicka
O puzzle ao que lle faltan pezas, a paleta de pintura que non dá culminado o cadro, a máquina de escribir que queda sen tinta... Un diario dunha travesía de Ítaca a Ítaca. En galego, por suposto
-
O cadro en imaxes
More Photos Futurismo crónico
-
Últimas pinceladas
O cofre dos tesouros
O tempo
O arco da vella
- Arte (5)
- audiovisual (1)
- coche (1)
- denuncia social (6)
- eu (19)
- festas (2)
- gastronomía (1)
- internet (2)
- literatura (1)
- Música (15)
- os meus ollos (9)
- política (1)
- saúde (1)
- Single (4)
- televisión (1)
- traballo (2)
- Uncategorized (10)
- viaxes (6)
- Vigo (10)
- xornalismo solidario (3)
Blogues pola Lingua
Cores varias
A paleta de Lempicka
Á procura de…
Deica sempre Mar.
un bico.
Unha mágoa que nos deixes.
Recoñezo que non fun un seguidor acérrimo do teu blog, inda que sempre que te lin sacaches de min algún tipo de sentimento…
Deica sempre. O cecáis poda ser un ate logo… Bicos e apertas
graciñas, este blog naceu cun propósito e xa se cumpriu. Agora é o turno doutra travesía, da que aínda non sei nada. Bicos, seguireivos lendo, non temades.